Ondertussen ben ik al een kleine 3 dagjes weer in Belgie…. En amai het doet raar!
Nog enorm veel gedaan in New York, ukelele lessen gevolgd in Williamsburg, veel begeleide rondleidingen gevolgd, ook een eettour enzo, dus veel bijgeleerd over NY, naar een Weezer concert geweest, nog toffe dagen bij Allyson gelogeerd, en nog veel veel meer. Ik woul dat ik het had opgeschreven haha! Want is gewoon zoveel om te herinneren…. NY was fantastisch en nog zo levendig in mijn herinnering als was het dat ik er nu rondliep. Naar toneelgeweest ook enzo, en met reizende couchsurfers afgesproken, een jongen van Nieuw Zeeland en meisje uit Israel.
Als afscheid deed ik een groot feest bij Dileep en Amit thuis, thema “Cowbos and Indians” maar de Indians zowel ecthe indianen als indiers. We hadden een waterpijp in een oosterse hoek, veel drank, en een paal waar brandy een toffe show mee gaf (paaldansen, spectaculair).
Het was werkelijk ene fntastisch feest, tot 4u30 ’s nachts en zeker 70 man en iedereen had plezie. Met een groepje zijn we in een kamer Absynth gaan drinken, en een drinkinggame gespeeld.
De volgende dag organiseerde ik een afscheidsetentje met mijn beste vrienden, Sarah, Dileep, Amit, Jeremy, Allyson, Andres, Jay, Sachin, Neil, Mabel en Jeff. Japanese bbq. ‘t Ging allemaal goed totdat Jay als eerste wegging en tranen in de ogen kreeg, en dan besloot de helft dat te krijgen, en ja dan natuurlijk was ik ook om zeep. De komende avond en dag superveel geweend. Allyson heeft me een prachtig kader gegeven met knipsels va fotos en tickets enzo, en Sarah me een boekje met foto’s en vriendschapsspreuken, en Neil me een toffe tibetaanse sjaal. ZO hartverwarmend. Allyson gaf me nog een kaartje met ongelooflijk lieve woorden. Het was werkelijk superpijnlijk, nog nooti had ik zoveel mensen rond me in zo’n hechte groep en voelde ik me zo extreem geliefd. Dus, de hele zondag was ik bij Sachin en hij was superlief, kocht me eten enzo speciaal, maar ik was ontroostbaar. Het ergste wat ik ooit heb moeten doen, naar de luchthavenn gaan en echt weg. Zoooo moeilijk en pijnlijk.
De vlucht ging gelukkig vlot en mijn pa kwam me ophalen. Dezelfde dag nog ben ik met een enorme jetlag een sollicitatie gaan doen en volgende maandag kan ik beginnen. Dus gelukkig veel om mee bezig te zijn. Ook al enkele vrienden van hier weergezien en dat doet toch ook echt deugd. Raf en Annelies. Ik denk dat ik de komende tijd echt wel mensen om me haan ga nodig hebben, dus iedereen die wil afspreken, laat maar weten he!
Ik ben terug, toch voor een tijdje, ik weet niet of ik het al helemaal besef.
Bedankt aan iedereen om dit blog te volgen! De volgende post zal wellicht in het engels zijn voor de Amerikaanse vriendjes 
Maar jullie verstaan dat ook he.
Veel goetjes voor de laatste keer, en nu uit Oostende…. na 26 maand!
Marie-Line
Hey ML.
Welkom terug
Ha, Waterpijp, ook eens van gerookt ?
Ik rook normaalgezien niet en schrok er wel even van dat je aan dat ding dus echt aan het roken bent, ook al filtert dat water wel een beetje. ‘k voelde me toch een beetje schuldig.
Ik deed het deze zomer nog in Frankfurt, het was een waterpijp met abrikoossmaak, niet dat ik daar veel van merkte maar mijn Pakistaanse gidsen aldaar kozen dat en tja, ‘t is ook eens een belevenis. En ‘k had nog wel die met appelsmaak eens willen proberen.
En dan mocht ik aan hun ouders nog niet vertellen dat ze naar de sisha bar waren geweest
Omdat ze daar ook Alcohol serveren en beiden zijn Moslims (ze dronken er ook geen, maar blijkbaar is het vertrouwen in die familie niet optimaal)
Nog een geluk dat je veel foto’s hebt gepost zo zijn we tenminste niet vergeten hoe je er ook al weer uitzag
Jij bent alvast bedankt voor je waarbenjij.nu en wordpress blogs, zo konden we de ’schade’ van je te missen nog enigzinds beperken.
Hopelijk bevalt je nieuwe Job je, zijn je collega’s zo mogelijks nog beter, schrikken ze niet te veel als je om de haverklap voorstelt om bij hen in de zetel te blijven slapen
, en ja, ik hoop je nog wel eens in levende lijve terug te zien.
Jij kan gaan werken, ik heb verlof volgende week
Tot ziens,
Wim.